Rok 2026 został ustanowiony przez Sejm RP Rokiem Józefa Czapskiego – jednego z najwybitniejszych polskich artystów i zarazem jednego z najważniejszych świadków XX wieku.
Z tej okazji zapraszamy na plenerową wystawę poświęconą życiu i twórczości Józefa Czapskiego, prezentowaną w formie 14 plansz.
Ekspozycja przybliża najważniejsze etapy jego biografii: młodość, drogę malarską, doświadczenie wojny, dramat poszukiwania zaginionych oficerów, działalność emigracyjną oraz miejsce, jakie zajmuje dziś w historii polskiej kultury. Wystawa jest próbą spojrzenia na Czapskiego nie tylko jako na malarza, ale także jako pisarza, intelektualistę i człowieka niezłomnego ducha.
Józef Czapski urodził się 3 kwietnia 1896 roku w Pradze, zmarł 12 stycznia 1993 roku w Maisons-Laffitte pod Paryżem. Był malarzem, pisarzem, eseistą, krytykiem sztuki i oficerem Wojska Polskiego. Studiował malarstwo u Józefa Pankiewicza i należał do współtwórców Komitetu Paryskiego, czyli słynnych kapistów. W czasie II wojny światowej trafił do niewoli sowieckiej, a po zwolnieniu wstąpił do Armii Andersa, gdzie prowadził poszukiwania zaginionych polskich oficerów. Po wojnie związał się z paryską „Kulturą” i Instytutem Literackim, stając się jedną z kluczowych postaci polskiej emigracji intelektualnej. Pozostawił po sobie ważny dorobek malarski, a także dzienniki, eseje i książki, które do dziś pozostają istotnym świadectwem historii i wrażliwości artysty.
